21.4.16

fazla nefes isteyeniniz var mı?

Aslında bu yazının başlığını 'şükür etmek' de yapabilirdim. Ama ben şükretmek yerine her insan gibi farklı arayışlara girdiğimden yazının içeriğine uymazdı.

Sürekli yakındığım işimden ayrıldım. Üstelik rütbem yükselmişken bunu yaptım. Çünkü, hakkımı vermiyorlardı. İki senemi heba ettim zaten daha ne kadar fazla kendimi orada tüketebilirdim. Bir aya kafa dinler sonra tekrar iş bulurum dedim. İş için oldukça güzel çağrılarla da karşılaştım. Ama her birine biraz dinleneceğim, dedim.

Dinleniyor musun? diye sorarsanız. Bir günümü bile henüz evde geçiremedim.

Okula gidip gelmekten ve arkadaşlarıma vakit ayırayım demekten kendi evime hava kararmadan giremiyorum. Oysa hayalim fotoğraftaki gibi bir süreç geçirmekti.

Film izleyemiyorum. Dizi desen bir 46'yı deli gibi merak ediyorum. Henüz başlayamadım. Poyraz Karayel'cim de işte yayınlanan bölümü bir hafta sonra ancak izleyebiliyorum. Bu saçma sapan boş ama dolulukta sadece kitap okuyabiliyorum. Onu da beş dakikalık boşluklarımda bile okuyarak yapıyorum.

Doya doya yazmak istiyorum ama bu sefer de oturup "Para suyunu çekti." kısmına geliyorum. Kendime kolay yoldan para bulamayacağıma göre yine sömürüleceğim bir iş için kollarımı sıvıyorum ama bu sefer de karar veremiyorum. Bir de dinlenememiş olmama rağmen oturmaktan ve boş boş dolanmaktan sıkıldım. Sabah okula gitmeye ve akşam işe gitmeye oradan da gece eve gelmeye bünyem alışmış. Şimdi tek derdim biraz daha uyumak...

Sakinleştiricimi iki doz artırdım ve insanlar konuşurken resmen flu bir hal alıyor. Bunu da doktoruma sormadan yaptım. Her gün en az bir tane ağrı kesici ile baş ağrılarımı dindirmeye çalışıyorum. Bir haftadır da neredeyse iki günde bir 5-6 saat anca uyuyorum. Uyuduğumda da huzursuz oluyorum.

Velhasıl kelam, sanki bu dünyada alacağım nefes tükenmiş gibi hissediyorum. Böyle yaşama sevinci, bıcır bıcır insanları görünce de geriye kalan nefeslerimi sana vereyim mi? dye sormak istiyorum.

Ne yapsam bir bıkkınlık buluyorum. Çalışıyorum diye dert yanan ben değilmişim gibi şimdi de çalışmıyorum diye sıkılıyorum. Tabi şimdi hakkımı yememek lazım, çünkü durup diyorum ki ulan kafanı dinlemek için işten çıktın şimdi eve girmiyorsun. Ee önceden eve girmiyordun ama cebine para giriyordu.

6 yorum:

  1. Benimde bolca nefesim var.Senin tersine hayatımda ki boşluktan sıkıldım ben.İş de bulamıyorum. Uyuyamıyorum...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Benim de iş bulmam gerekiyor. Napsak bol nefeslerimizi bir yere mi bağışlasak? Uykusuzluğa birebir yan etkisi az ilaç İnsomin.

      Sil
  2. Al benden de o kadar.
    Yalnız benim işsizlik, Kpss bahanesiyle biraz uzun sürdü ve sıyırmak üzereyim. Tempoya alışmış insanlar evde durmamalı, aksi halde ciddi bunalım kapıda dikiliyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aslında iyi tarafından bakarsak KPSS'den sonrası 'güzel' olacak diyebiliriz ama bu ülke de bu sınavlar için güzel bir hayal bile kurulmuyor. Hem de nasıl bir bunalım! Evde otururken de sanki duvarların elleri var ve benim boğmak üzere gibi hissediyorum. Napıcaz biz ya? :(

      Sil
  3. Hayatında birseyleri değiştirerek huzuru bulacağını sanma yanılgısı... yok efendim tebdil i mekanda ferahlık varmışmış. Hadi oradan. Kafa aynı kafa olduktan sonra sen nerede olursan ol. Ne diyordu Sezen:
    Tebdili mekanda ferahlık yokmuş aslında
    Acının yüzölçümü yeryüzünden çökmüş aslında
    Ben kendi deneyimlerimden hareketle şöyle düşündüm. Birşeyler bulmak için önce kendimizi bulmamız bilmemiz gerekli. Ya da kabullenmemiz.

    ...anlaşılan ben bu işi de çok uzatacağım. Demek istediğim sen(yazar) mutlu olmak icin yok işe girdim isten çıktım parayı buldum onu yaptım bunu ettim bunların hepsi hikaye. Tanrı seni bu dünyaya böyle göndermiş. Senin rengin bu, sen dünyayı böyle görüyorsun. Yapabileceğin birşey yok, bunu kabul edip böyle yaşamaya alışacaksın-çalışacaksın-.
    "İnsan yapabilecek başka birseyi kalmayınca yazar." diyen bir yazar şöyle diyor: "hep, olmamız gerektiğini düşündüğümüz kendimiz ile olmakta olduğumuzu gördüğümüz kendimiz arasındaki aykırılık, sanki orası burası delik bir şemsiyeyle sağanak altına çıkmışız gibi bir etki bırakır üzerimizde."

    YanıtlaSil
  4. Bıcır bıcır yaşama sevinciyle dolu insanları görünce bence başka bişey sor:) Mesela neden bu kadar mutlusun falan de:)

    YanıtlaSil