6.5.16

Müslüman olmasaymış, paraya taparmış.


Sabaha karşı uyuduğum günün ertesi günü gereksiz bir şekilde sabah 10 gibi annem tarafından aranarak uyandım. Tabi tek gözüm açık bir halde sesi kısıp tekrar uyudum. Tekrar aradı, yine açmadım.

Baktım uyku piç oldu kalkıp okula gittim. Nefret ettiğim dersin tam ortasındayım yine annem beni aramaya başladı. Ben yine umursamadım.

Ders akşama doğru bitti, annem aradı. Bu seferde kafam zaten dolu diyerek açmadım. Akşam eve giderken tekrar arayınca sonunda açtım.

"Nasılsın anne?" dememle "Bak şimdi ne diyeceğim," diyerek konuşmaya başladı.

"Sen ne zamana kadar Raif'i bekleyeceksin?" diye sordu bende "Ben onu beklemiyorum. Adamın karşısına beklentisiz gidip ilanı aşk ettim, anne." diyerek bir bıkkınlıkla konuştum.

Annem de beklemeyeceğim kısmını yanlış anlamış olacak ki bana birkaç ayda üçüncü kez bulduğu koca adayını anlatmaya başladı. "Yakışıklı, kültürlü bir de zenginmiş. Hem de sizin oralarda yaşıyor. Çok düzgün bir çocuk evlenmeye niyetli," dediğinde şaka yapıyor zannettim.

"Kimin oğlu yine?" diye sormam ile bu soruyu geri almayı diledim. "Ne bileyim kız kimin oğlu! Esra Erol'a çıktı dün hemen eve gidip izliyorsun bak adı X," demesiyle adım atmayı falan bıraktım.

23 yaşındayım. Gerçekten 23 yaşındayım. Annem resmen umutsuzluğa düşmüş ve bana koca aramaya başlamış ha bir de o kadar umutsuz ki Esra'ya kadar düşmüş. Esra'yı severim yanlış anlaşılmasın da koca istemeyi düşünmemiştim kendisinden. "Manyak mısın hadi kapat," dedim. Sinirlenmedim çünkü hala şaka diye düşünüyordum. Ama annem kapatmak yerine bir yarım saat daha beynimi şişirdi. Gerçekten kafaya koymuş beni o çocukla evlendirmeyi...

Eve gelip Esra'yı açtım. Çocuk diye anlattığı eşek kadar adamı gördüm. Ay bir de Kıvanç ile bir tuttuğu adama bir saniye anca bakabildim. Sonra tekrar arayıp bana adamı sordu. "Babama söyleceğim seni boşasın," dememek için zor durdum. Kadın kafayı yemiş ben daha yeni haberdar oluyorum.

Bir de diyor ki; "Eğer programa çıkmak istemezsen ki çık demiyorum. Facebooktan bul yaz."

"Ne yazayım lan adama?" diyorum. "Raif'in karşısına geçip iki senedir seni seviyorum demeyi biliyorsun. Gidip işsiz güçsüz adamı getirme başımıza diye uğraşıyorum." Falan demesiyle zaten sinirden titremeye başladım. Ben ne ara programdan koca bulmaya düştüm. Neymiş adam akıllı seviglim bile olmamış. Sürekli sevgilim olsaydı da en başta annem bana "Orospu" derdi. Zaten bir hayıra yaradıkları yok bir de böyle gereksiz şeylerle beni iki doz sakinleştiriciye başlattılar.

Ben hep derim ki; "Annem müslüman olmasaymış, paraya taparmış." Neyseki onun bu huyundan pay almamışım. Parayı severim ama sadece kendi kazandığım parayı severim. Annem ile bir süredir konuşmuyoruz. Aramıyorum ve o da aramıyor. Bana program program gezip koca aramayı bırakana kadar da kavga etmeyi sürdüreceğim büyük ihtimal...

4 yorum:

  1. daha küçüksün yaw :D bırak zamanı gelince olur

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de henüz küçük olduğumu düşünüyorum da annem 40 yaşına gelmişim gibi davranıyor :))

      Sil