22.5.17

Arayış


Kendi iç dünyamın karanlığında yok olmayı arzulayan bir insana dönüşürken yeni yeni arayışlara girdim. Yeni bir hikaye yazma düşüncesi biraz ağır geldi diyebilirim. Yeni kitaplar ise sanki nefes almamı engelliyor. Yeni insanlar tanımanın zorluğuna ise hiç girmek bile istemiyorum.

Kafamın üzerinde sayfalarca yazılmayı bekleyen karakter ağırlığı var.

Uyku ilaçlarıyla kendimi uyutmaya başlattım ama sonunda tekrar uyanıyor olma kısmına henüz bir çare bulamadım.

Zaten ne zaman şuraya gelip iki cümle yazacak olsam genellikle hayatımın leş bir döneminde oluyorum. Bu durumdan sürekli dert yanıyorum ama olmuyor. Ben bu hayatı yaşamak üzerine bir sıkıntı yaşıyorum.

Ters doğmamla alakalı olabilir mi?

Yeni arayışlarımın sonucunda kendimi postog.com'da buldum. Valla oraya neyi ne kadar yazarım bilmiyorum ama karanlığın içinde nefes alan bir kısmımı oraya taşımak niyetindeyim. Belki böylece buraya güzel anılar biriktirmeye başlarım. (BİRİKTİREMEDİ.)

Yazıyı yazarken aklıma geldi. Acaba melankolik insanları falan mı kınadım ben? Çünkü kınadığımın tam olarak başıma gelme süresi en fazla iki gün. Ne zaman kınadığımı hatırlamıyorum da baya şiddetli bir kınama olmuş sanırım. O günden beri bir melankoli denizinde yüzüyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder